कविताः मनको चाह !

जीवनको सुरुवात देखि अन्त्य सम्मको साथ

हरेक दुख होस या सुख

के भयो भनी सोध्ने ती हातहरुको साथ

हिड्न नजान्दा हत्केलाका औंला समाई

ताते ताते गरि हिडाउने ती पाइलाहरुको साथ

खोज्छु म जहिले पनि

 

बोलीअझै नबुझ्दा पनि मग्न भै कुरा गर्ने ती शब्दहरु

रुन्थे कहिले काँही तर मनको पिडा लुकाई

मेरो आँसु पुछीदिने ती हातहरु

म हास्दा हास्ने ती हाँसोहरु

याद आउँछ जहिले पनि

 

बिलिन भएका ती हासोहरुलाइ फर्काउने मन छ

तेहि चञ्चल अनि तोते बोलिमा कुरा गर्न मन छ

आफ्नो लागि नभए पनि

मेरो परिवारको मुस्कानको लागि

फेरि सानो बच्चा हुन मन छ

 

ताती ताती गरि हिडि फेरि हिडाउन मन छ

सबैको छातिमा तेकि ठूलो भए सरि उफृन मन छ

कोमल हत्केलाले ती सारो औलाहरु समाउन मन छ

बोल्न नजाने पनि मन भरिको भवाना फेरि पोख्न मन छ

मलाइ फेरि म जन्मिदाको पल जीउन मन छ।।

यो समाचार पढेर तपाइले कस्तो महसुस गर्नुभयो ?

सम्बन्धित खबर

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *